عشق من

نمي دانم آيا كه هستي غريبه

همان بار اول كه گفتي غريبم

تمام دلم را شكستي غريبه

تو هم مثل چشم هاي بي اشنايم

گمانم غريبه پرستي غريبه

نمی دانم فقط خوب كردي

كه از نارفيقان گسستي غريبه

اگر قصد داري كه تنها بماني

چرا پنجره را نبستي غريبه

سر حرف باز كن،با تو هستم

چرا باز ساكت نشستي غريبه

هرگز تو را فرموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری

و هرگز از تو رنجور نخواهم شد

چرا که تو را دوست دارم

دیوانه وار عاشقت شدم

چرا که مهربانی را در وجودت دیدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی

و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم 

نه تو از عشق من دست میکشی

و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود
سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است
و قلبم در آرزوی تو می سوزد
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی
خورشید وجودت پنهان می گردد
و ابرهای غم و اندوه مرا در بر می گیرند
و به دنیای غریبی می برند
همیشه در قلبم حضور داری
و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است
تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

محبوبم همیشه به انتظار

بازگشتت خواهم ماند

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم
تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم
تو دریایی ترینی آبی و آرام و بی پایان
و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم
تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف
و من در آرزوی قطره های پاک بارانم
نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته
به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم
تو دنیای منی بی انتها و ساکت و سرشار
و من تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم
تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم
و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم
تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوتر
و من هم یک کبوتر تشنه باران درمانم
بمان امشب کنار لحظه های بی قرار من
ببین با تو چه رویایی ست رنگ شوق چشمانم
شبی یک شاخه نیلوفر به دست آبیت دادم
هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم
تو فکر خواب گلهایی که یک شب باد ویران کرد
و من خواب ترا می بینم و لبخند پنهانم
تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد
و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم
تو می آیی و من گل می دهم در سایه چشمت
و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم
تو مثل چشمه اشکی که از یک ابر می بارد
و من تنها ترین نیلوفر رو به گلستانم
شبست و نغمه مهتاب و مرغان سفر کرده
و شاید یک مه کمرنگ از شعری که می خوانم
تمام آرزوهایم زمانی سبز میگردد
که تو یک شب بگویی دوستم داری تو می دانم
غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست
و من امشب قسم خوردم تر ا هرگز نرنجانم
به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست
قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم
بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم

وقتي ميگفت نرو چشامو بستم

تو خواهشو تو گريه هاش تنهاش گذاشتم

دلم ميخواست بمونم و راهي نداشتم

اون كه نميدونست برام عمري نمونده

فرشته مرگ زمين اسممو خونده

خداكنه فكر نكنه عهدو شكستم

رفتم پي عشق ديگه به پاش ننشستم

دلم ميخواست كه وقت مرگ پيش تو باشم

سخته ولي بايد ازت جدا شم

خداحافظ اي هم قصه و يار قديمي

خداحافظ بهاركم با من صميمي

خداحافظ خداحافظ

نمیدونم به چی خوشم...منی که از تهی پرم

منی که هم از این آدما ...هم از خودم گول می خورم

نمی دونم به چی خوشم...به گریه ای که می کنم

به این همه بی کسی هام...یا به غمی که می خورم

نمی دونم به چی خوشم...به اسم تو, تو دفترم

یا که به این دلتنگی ها...که پر شده دور و برم

نمی دونم به چی خوشم...به سرخي چشم ترم

واسه همون ادمي كه...تو تنهاييم نزد سرم

نمی دونم به چی خوشم...دل خور از این دلخوشی ام

من از دست تو دلخورو...دل خوش به این دل خوریم

بوسه یعنی وصل شیرین دو لب
بوسه یعنی خلسه در اعماق شب
بوسه یعنی مستی از مشروب عشق
بوسه یعنی آتش و گرمای تب
بوسه یعنی لذت از دلدادگی
لذت از شب , لذت از دیوانگی
بوسه یعنی حس طعم خوب عشق
طعم شیرینی به رنگ سادگی
بوسه آغازی برای ما شدن
لحظه ای با دلبری تنها شدن
بوسه سرفصل کتاب عاشقی
بوسه رمز وارد دلها شدن
بوسه آتش می زند بر جسم و جان
بوسه یعنی عشق من , با من بمان
شرم در دلدادگی بی معنی است
بوسه بر می دارد این شرم از میان
طعم شیرین عسل از بوسه است
پاسخ هر بوسه ای یک بوسه است
بهترین هدیه پس از یک انتظار
بشنوید از من فقط یک بوسه است
بوسه را تکرار می باید نمود
بوسه یعنی عشق و آواز و سرود
بوسه یعنی وصل جانها از دولب
بوسه یعنی پر زدن , یعنی صعود
بوسه راه خانه تو تا من است
بوسه رقص روح در جشن تن است
بوسه نقب عطر در شبهاى ماست
بوسه شهد عشق بر لبهاى ماست
بوسه سهم آدم از عصیانگریست
بوسه تنها ارث حوا از پریست

    كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند   آرام

    گل بگو گل بشنو-

   هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد 

   شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست!

   شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست!

   بر درش برگ گلي ميكوبم

  و

   به يادش با قلم سبز بهار مينويسم :

  "اي دوست خانه دوستي ما اينجاست"

   تا كه سهراب نپرسد دیگر-

   "خانه دوست كجاست!!!"

وقتی که خاکم می کنند بهش بگین پیشم نیاد

بگین که رفت مسافرت بگین شماره ای نداد

یه جور بگین که اخرش از حرفاتون حول نکنه

طاقت ندارم ببینم به قبر من نگاه کنه

دونه به دونه عکسامو بردارید اتیش بزنید

هر چی که خاطره دارم برید و از بیخ بزنید

نذارید از اسم منم یه کلمه جا بمونه

نمی خوام هیچ وقت تنمو تو گورم بلرزونه

برو اتیش به قلب من نزن

بذار نگاهت از یادم بره

بذار واسه همیشه قلب من

چال بشه با من کلی خاطره

برو نمی خوام ببینی خونه من خالی شده

همدم من به جای تو ریگای پو شالی شده

اون که می گفت می مرد واست دیدی راس راسی مرد

رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت و برد

بهش بگین نشست به پات بهش بگین نیومدی

بگین هنوز دوست داره با اینکه قیدشو زدی

نشونی قبر منو بهش ندین خوب میدونم

میاد جای همیشگی سر قرار تو رود خونه

^{اما می تونیم بهش یاد بدیم که}

^{لبه های تیزش دست اونی رو که دلمون رو شکسته، نبره!}

^{هر وقت دل کسی رو شکستی یه میخ به دیوار بکوب}

^{اگه دلش رو بدست آوردی میخ رو از دیوار بردار}

^{اما چه فایده جای میخ رو دیوار مونده!}

^{يكي دسته گل براش دل خوشيه}

^{يكي عادتش برادر كشيه}

^{يكي زاغ مردمو چوب مي زنه}

^{يكي از داغ دلش جون مي كنه}

^{يه نفر خوابه رو تخت نقره كوب}

^{يكي حيرون روي درياي جنوب}

^{يكي زندگي رو زيبا مي بينه}

^{يكي اما خودشو تنهاي تنها مي بينه}

^{شکسپیر می گه: ((کسی را که دوست داری،}

^{ازش بگذر،}

^{اگه قسمت تو باشه بر می گرده،}

^{اگر هم برنگشت حتما از اول مال تو نبوده،پس همون بهتر که رفت.))}

^{سعی کن به کسی که تشنه ی عشق است دل نبندی،}

^{سعی کن به کسی که لایق عشق است دل ببندی،}

^{چون تشنه ی عشق روزی سیراب خواهد شد!}

وقتی از بخت خودم حرف می زنم  چشام اشک بارون میشه تو می دونی

عمریه غم تو دلم زندونیه  دل من زندون داره تو می دونی

هر چی بش می گم تو آزادی دیگه می گه من دوستت دارم تو می دونی

می خوام امشب با خودم شکوه کنم  شکوه های دلمو تو می دونی

بگم ای خدا چرا بختم سیاس  چرا بخت من سیاس تو می دونی

پنجره بسته میشه شب می رسه چشام آروم نداره تو می دونی

اگه امشب بگذره فردا میشه  مگه فردا چی میشه تو می دونی

عمریه غم تو دلم زندونیه دل من زندون داره تو می دونی

هر چی بش می گم تو آزادی دیگه  می گه من دوستت دارم تو می دونی

تا حالا عاشق نشدی که حرف دل يه عاشق و بفهمی

شب که می خوای به خوابی به عشقت فکر می کنی

می خوای تو خيابون قدم بزنی به عشقت فکر می کنی

غذا می خوای  بخوری به عشقت فکر می کنی

و كلی كارايه ديگه...
اگه هم عشقت يه طرفه با شه که ديگه بايد به خدا پناه ببری

نمی دونم که انسان با يک نگاه چطور عاشق ميشه اصلا چرا عاشق ميشه عاشق شدن دست خود آدمه

شب که يه عاشق می خواد بخوابه اول به عشقش فکر می کنه

موقعی که دلش می گيره يه دونه آهنگ غمگين ميزاره يا غصه می خوره يا زار زار گريه می کنه

هروقت دلش پره دنبال يه جای خلوت می گرده تا گريه کنه و دلشو خالی کنه

ولی هميشه همه عاشق ها می گن ای کاش عاشق نمی شدم يا ميگن خودم کردم که لعنت بر خودم باد .

وقتی کسی رو  دوست داری حاضر جون فداش کنی

حاضری دنیا رو بدی فقط یبار نیگاش کنی

به خاطرش داد بزنی به خاطرش دروغ بگی

رو همه چی خط بکشی حتی رو برگ زندگی

وقتی کسی تو قلبته حاضری دنیا بد باشه

فقط اونی که عشقته عاشقی رو بلد باشه

قید تموم دنیا رو بخاطر اون میزنی

خیلی چیزا رو میشکنی تا دل اونو نشکنی

حاضری که بگذری از دوستای امروزو قدیم

اما صداشو بشنوی شب از میون دوتا سیم

حاضری هر چی دوست نداشت به خاطرش رها کنی

حسابتو حسابی از مردم شهر جدا کنی

حاضری هر جا که بری بخاطرش گریه کنی

بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی

وقتی کسی تو قلبته یه چیز قیمتی داری

دیگه به چشمت نمیاد اگه که ثروتی داری

حاضری هر چی بشنوی حتی اگه سرزنشه

به خاطر اون کسی که خیلی برات با ارزشه

چند تا دوسم داری ؟ همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم... ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!! میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ... دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟ ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ... تو هم یکی هستی ... وسعت عشق من به تو هم یکیه ... پس اینو بدون از الان و تا همیشه یکی دوستت دارم

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مرد

شعله ها بی تو ز بیرنگی دریا گفتند

موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

هر بارون پاییزی صد بار منو گریونده

از بس نبودی مردم هر چی غصه بود خوردم

هر شب که نبودی تو من ستاره می شمردم

خیلی وقته من تنهام اینجا شاهدن اشکام

هدیه واسه من نفرست من فقط تورو میخوام

مرگ خودت نظر نداده بری ناراحت می شم

کاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

دو تا چشمات پر از اندوه، واسه دل شکستگیم بود

آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

تنگی این دل عاشق با نوازش تو وا شه

واسه چی خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم

قول می دم با داشتن تو هیچ غمی نداشته باشم

همه هستیِ قلبم تو دو حرف خلاصه می شه

عشق تو

بودن با تو

دو نیاز زندگی شه

پُرم از ترانه تو گرچه واژه ها حقیرن

خوبه وقتی نیستی پیشم اونا دستمو می گیرن

راز عشق منو هیچکس غیر مهتاب نمی دونه

تنها شاهد واسه غصه، گریه و تنهائیم اونه

وای اگر من این نبودم کاش می شد پرنده باشم

تا از این دور بوردن از تو بتونم بلکه رها شم

یه پرنده شم شبونه بکشم پر به خیالت

برسم به لونه ی تو بگیرم سر زیر بالت

زندگیم رنگ خدا بود اگه تنها تو رو داشتم

اگه می شد واسه گریه رو شونت سر می گذاشتم

 فراموشـــی به این آسونیا نیست

   امید من دلم از تو جـــــدا نیســت

    می خوام تو یاد من عشقت بمیره

     ولی ازقـلب من مهرت رها نیست  

    دارم آتـیش می گـیرم از جــدایی 

     ولی هیشکی به فکر قلب ما نیست

  خــــدایا پس مــیون ایـن همه دل

   چـرا حتی یکی شون با وفا نیست

  همه دنــیا می دونن ایـن حــدیثو  

که ارامش برای عاشقا نیست           

زندگی زیباست ،زندگی را دوست دارم
گر چه میدانم که در این زندگانی
شادمانی نیست
گر چه میدانم سراسر رنج وناکامی است
زندگی را دوست دارم ، زندگی زیباست
چون "تو" در آغوش گرم زندگانی ، زندگی داری
زندگی زیباست ، زندگی را دوست دارم